Όσον αφορά τις ιστορίες των κολπατζήδων,
νομίζω οτι τις έχω ακούσει όλες.
Για απατεώνες, κλέφτες, "αλεπούδες",
με τις ουρές ξεδιπλωμένες και "ευκίνητες".
Αλλά αν κάποιος αξίζει αναφορά για την εμπιστοσύνη που εμπνέει,
αυτή είναι η Πενέλοπε...
και οι αδελφοί Μπλουμ.
Στα 10 και στα 13, ο Μπλουμ και ο Στήβεν,
ο νεότερος και ο "μεγάλος",
πέρασαν απο αρκετές διάδοχες οικογένειες.
Όχι!
38 περίπου στο σύνολο.
Συνεχώς μετακόμιζαν...
και οι μετακινήσεις τους κρατούσαν ενωμένους.
Γιατί ο Μπλουμ είχε τον Στήβεν, και ο Στήβεν τον Μπλουμ,
και είχαν και οι δυό τους
περισσότερα απο την πλειονότητα των ανθρώπων.
Άλλο ένα σπίτι, άλλη μια λεωφόρος.
Ο Στήβεν κοίταξε γύρω του και έκανε εκτίμηση της κατάστασης.
Μπλουμ, αυτή είναι μια "καυτή" πόλη!
Ένα θέατρο, ένα πλυντήριο αυτοκινήτων, μια καφετέρια,
ένα πάρκο, μια γάτα.
Η οποία λόγω κάποιας ατυχίας είχε ένα πόδι.
Χριστέ μου! Κοίτα να δεις!
Ένα δημόσιο σχολείο.
Ένας χώρος συνάντησης ντόπιων ευκατάστατων παιδιών.
Το χαρτζιλίκι τους αγόραζε παγωτά πύραυλο.
Τα αδέρφια...
Γλυφιτζούρια.
Δεν ήταν σαν τα άλλα...
Όλα έχοντας πολλή αγάπη, χαρούμενα, με ρίζες...
Υπήρχαν πάντα τέτοια σε κάθε πόλη!
Χαζόπαιδα της παιδικής χαράς!
Απλά...
Μίλησέ της!
Να αφήσει τους φόβους του και να πάει...
να αφήσει στο δάσος τον αδελφό του...
και να πάει μαζί με τα άλλα παιδιά...
Όχι...
Οπότε στο βάθος του ψυχισμού του Στήβεν,
κάτι ξεκίνησε.
Ένας σπόρος ύψιστης επιφοίτησης.
Ένα αγκίστρι, ένα ίχνος...
Ένα σχέδιο.
Μια φαντασίωση, και για το κέρδος
και για να ηρεμήσει την καρδιά του αδελφού του.
Ένα απλό κόλπο σε 15 βήματα!
Και εδώ είναι απο όπου θα ξεκινήσουμε!
1. Ο Μπλουμ μιλάει στο κορίτσι.
Και τότε, σαν να τραβήχτηκε μια κουρτίνα απο τον ουρανό,
έσπασε ένα "τείχος" μέσα στον νεότερο Μπλουμ.
Γειά.
Έτσι ο Μπλουμ υποδύθηκε τον ρόλο του στην ιστορία του Στήβεν.
Και κάνοντας κάποιον που δεν ήταν,
μπορούσε να είναι όποιος επιθυμούσε να είναι!
3. Ο Στήβεν βρίσκει μια σπηλιά.
5. Ο Στήβεν αγοράζει προμήθειες.
8. Ο Στήβεν πηγαίνει στην εκκλησία.
Λοιπόν, το παραμύθι:
Θα τους πεις οτι υπάρχει ένας ερημίτης στο δάσος.
"Ένας μονόφθαλμος, χρυσοδόντης αλήτης".
-Με φοβερά μάτια; -Αυτό είναι καλό!
Σε σταμάτησε ενώ γύριζες απο το σχολείο.
"...και μου είπε για μια σπηλιά".
Τι είδους σπηλιά;
Μια σπηλιά θαυμάτων!
Σκάσε Ντέιβ!
Το μεσημέρι, κάθε Κυριακή, εμφανίζεται μια δέσμη απο φως,
που πεταρίζει σαν πεταλούδα.
Ένα νεραιδοφώς;
Ακριβώς. Σε οδηγεί...
Ναι! Μπορείς να το συνεχίσεις.
...εκεί που βρίσκονται οι θησαυροί!
-Πού είναι αυτή η σπηλιά; -Ναι, πού;
Ο ερημίτης δεν είπε.
Είχε αυτό το άπληστο,
απαίσιο βλέμμα, της βρωμερής κοκκινομάτας βδέλλας.
Και είπε οτι θα το πει για τριάντα δολλάρια.
Αυτό είναι μόνο δύο δολλάρια ο καθένας.
Και έτσι εκείνη την Κυριακή, αμέσως μετά την εκκλησία,
πήγαν στο δάσος.
Σταμάτησαν. Πετάρισε η καρδιά τους.
Εκεί βρισκόταν.
Είναι όπως το είπε ο ερημίτης.
Για μια μόνο στιγμή, ο Μπλουμ ξεχάστηκε και έτρεξε πολύ γρήγορα.
Αν προλάβαινε το φως και έβρισκε τον θησαυρό...
Αλλά ήταν μόνο για μια στιγμή...
Δεν πρόλαβαν το νεραιδοφώς.
Δεν τους ένοιαζε στην πραγματικότητα.
Μου φαίνεται, οτι στο τέλος τέλος το τέλειο κόλπο είναι...
όταν ο καθένας που έχει λάβει μέρος,
παίρνει ακριβώς αυτό που ήθελε!
Ναι, μάλλον.
Οι μικρούληδες κλέφτες μας ήταν ικανοποιημένοι.
Οι γονείς όμως των παιδιών, όχι και τόσο πολύ.
Αιτία επιστροφής του ανήλικου:
Κλοπή.
Ένα άδοξο τέλος; ίσως.
Αλλά υπάρχει γλύκα στο μίγμα.
Τα αδέλφια Μπλουμ είχαν βρει τον σκοπό τους,
όπως φαίνεται στο νούμερο 6.
6. Κόψιμο στου Χένρυ.
Το "κόψιμο" σήμαινε την
διαπραγμάτευση του ποσοστού της συμφωνίας.
Ο Χένρυ ήταν το μοναδικό καθαριστήριο της πόλης.
Χάρηκα που έκανα δουλειές μαζί σας.
Λοιπόν, πώς νοιώθεις;
Στην πραγματικότητα ο νεαρός Μπλουμ δεν ήξερε πώς αισθανόταν
για 20 χρόνια.
Και έτσι τώρα θα προχωρήσουμε μπροστά στην ιστορία μας.
Άστα να λειώσουν.
Βερολίνο, 25 χρόνια αργότερα.
Aυτός παίρνει τη δόξα, εσύ παίρνεις τα λεφτά, εγώ παίρνω το κορίτσι!
Κι έτσι στο τέλος, ο καθένας παίρνει όλα όσα θέλει!
Βίκτωρ!
Τσάρλστον, τι έκανες;
Θεέ μου! Θεέ μου, είναι νεκρός!
Ήταν ο μόνος που γνώριζε πού ήταν θαμένα τα λεφτά μας,
και τον πυροβόλησες!
Τσάρλστον, είσαι τρελλός;
Ο άνθρωπος που ονομάζεται Τσάρλστον, και εσύ γνώρισες.
4 μήνες και χίλια χρόνια πριν,
σε ένα μπαρ ξενοδοχείου στη Τζαμπούρ είναι νεκρός.
Αν ξαναιδωθούμε, θα είμαστε εντελώς ξένοι.
Όσο για τα λεφτά...
άστα να σαπίσουν!
Ουάου! Το ουάου είναι η λέξη που ψάχνεις! Ουάου!
Είσαι ιδιοφυία, Στήβεν.
Είμαστε ιδιοφυίες, Μπλουμ.
Τώρα για να υπερασπιστώ την έκφραση στο πρόσωπο του αδελφού μου,
αυτό που μόλις σκάρωσε ήταν φανταστικό.
Βάσισε ολόκληρο το κόλπο στην εξής ερώτηση:
Αυτός ο φοβιτσιάρης ο Τσάρλστον,
θα πάταγε τελικά την σκανδάλη;
Ίσως.
Αλλά ο Στήβεν ήθελε να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες.
Κι έτσι με έβαλε να σταθώ στο ίδιο σημείο,
που πριν 6 χρόνια, η γυναίκα του Τσάρλστον στάθηκε
και του είπε ότι τον αφήνει.
Διάλεξε το κοστούμι μου να μοιάζει με το δικό της,
ταίριαξε ακόμα και τις τελευταίες μου κουβέντες με εκείνης.
Αυτό είναι το τέλος, Τσάρλστον.
Ήσουν πάντα τόσο βαρετός.
Κι έτσι στο τέλος, ο καθένας παίρνει όλα όσα θέλει.
-Θέλω φροντίδα τώρα. -Αυτό δεν είναι αληθινό αίμα.
Να σε κεράσω ένα ποτό;
9 μήνες και χίλια χρόνια πριν.
Το πήρε απο τον Κίπλινγκ. Το έκλεψε απο τον Κίπλινγκ.
Όχι, δεν το έκλεψε.
Λοιπόν που είναι αυτό το ραπ πάρτυ;
Ανοίξτε δρόμο, ανοίξτε χώρο, για τους αδελφούς Μπλουμ!
Εντάξει, εδώ είμαστε, μαζευτείτε συνένοχοί μου.
Διάλεξε ένα χαρτί.
Το διάλεξες;
Όχι.
Αν το κάνω αρκετά συχνά, κάποια μέρα θα δουλέψει σε κάποιον,
και θα γίνει το καλύτερο τρυκ με χαρτιά στον κόσμο.
Αληθεύει οτι δεν δουλεύεις ποτέ με τους ίδιους ανθρώπους δύο φορές;
-Ναι, εκτός απο την... -Μπανγκ- μπανγκ;
Ξέρεις, νομίζω οτι σε γουστάρω πολύ.
Είναι ο πέμπτος μας Μπητλ.
Ξέρει τα μέσα και τα έξω.
Δεν νομίζω οτι μιλάει περισσότερες απο 3 λέξεις αγγλικά.
Καμπάρι.
Ώστε είναι με εσένα και τον Μπλουμ μέχρι το τέλος;
Μέχρι να αλλάξει ο άνεμος.
Πού είναι ο Μπλουμ;
Εδώ είσαι. Κρύβεσαι;
Ναι.
Εγώ μαθαίνω: του Στήβεν του αρέσει να μιλάει για σένα.
Σου είπε την ιστορία με τη σπηλιά;
Είναι αλήθεια;
Τι άλλο σου είπε;
Οτι εσείς οι δύο γυρνάγατε απο δω κι απο κει μέχρι να ενηλικιωθείτε.
Και κάποτε βρεθήκατε στα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης,
όπου μάθατε ένα μεγάλο κόλπο απο έναν παλιό συμμαθητή,
που λεγόταν "Ο διαμαντένιος σκύλος".
Αληθεύει αυτό;
-Αυτό ήταν το όνομά του; -Ναι.
Και ήταν ο μέντοράς σας.
Αλλά έχω την αίσθηση οτι τέλειωσε άσχημα.
Ο Στήβεν του έβγαλε το μάτι με ένα παλιό σπαθί.
Γιατί το έκανε αυτό;
Οι αδελφοί Μπλουμ βγήκαν μόνοι τους στο δρόμο,
για να κάνουν την περιουσία τους σαν κλέφτες- τζέντλεμεν.
Ακούγεται ρομαντικό.
Ναι.
Δεν καταλαβαίνεις τι κάνει ο αδελφός μου.
Γράφει τα κόλπα του με τον ίδιο τρόπο
που οι νεκροί ρώσοι έγραφαν μυθιστορήματα,
με θεματικές στοές, και περίεργους συμβολισμούς.
Και μου έχει δώσει το ρόλο του ευαίσθητου αντι-ήρωα.
Και γι αυτό νομίζεις οτι θέλεις να με φιλήσεις.
Ορίστε ένα μεγάλο δυάρι.
Χάσαμε την ανατολή.
Θα ήταν όμορφα.
Και εδώ είναι το μπάνιο;
Όχι, εδώ είναι οι καμήλες.
Αδελφέ, πρέπει να κατουρήσω.
Τουλάχιστον είσαι ειλικρινής.
Εντάξει, λοιπόν ας το κάνουμε αυτό για να τελειώνουμε.
Λοιπόν, πρώτα λες "παρατάω τον Στήβ και βγαίνω απ' το παιχνίδι".
Μετά εγώ λέω-
Πρέπει να τα ξαναπούμε αυτά;
...και μετά κάνεις οτι φοράς το μπουφάν σου,
και λες: "όχι, το εννοώ αυτή τη φορά, Στήβεν",
"αυτή τη φορά είμαι πράγματι εκτός".
Και μετά εσύ λες " ας πάμε για ένα ποτό,
και το πρωί θα έχεις έρθει στα συγκαλά σου".
Παρεμπιπτόντως, αυτό το ψεύτικο αίμα ήταν καταπληκτικά φτιαγμένο.
Το αληθινό αίμαι γίνεται καφέ μετά μισή ώρα.
Άκουσέ με Στήβεν.
Ένα ουίσκυ κοστίζει περισσότερο απο το κοστούμι σου.
Άκουσέ με.
-Η σφαίρα άστραψε- -Άκουσε!
Χριστέ μου! Αυτή είναι η νέα μου αγαπημένη καμήλα.
Σε μισώ, εντάξει;
Δεν μπορώ πιά. Δεν μπορώ να ξυπνάω
δίπλα σε κάποιον που νομίζει οτι με ξέρει.
Και είμαι 35 χρονών και είμαι άχρηστος.
Είμαι σακατεμένος.
Δεν...έχω ζήσει μόνο μια ζωή μέσα απο αυτούς τους ρόλους,
που δεν είναι εγώ.
Είναι γραμμένοι για μένα απο σένα.
Πες μου τι θέλεις.
Γιατί; για να μου γράψεις ένα ρόλο σε μια ιστορία;
Δεν με προσέχεις!
Θέλω...την αληθινή ζωή.
Θέλω...μόνο...
Θέλω...
Θέλεις μια "άγραφη" ζωή;
Θέλω μια "άγραφη" ζωή.
Φεύγω μακριά. Κάπου που εσύ και η Μπανγκ- Μπανγκ
δεν θα μπορέσετε να με βρείτε, γι αυτό μην προσπαθήσετε.
Εντάξει;
Όχι άλλες ιστορίες.
Σε αγαπώ.
Γειά.
Μαυροβούνιο, 3 μήνες μετά.
Πώς με βρήκες;
Η Μπανγκ- Μπανγκ.
Πώς με βρήκε;
Πώς είσαι;
Τέλεια.
Σκέφτηκα πολύ αυτούς τους τελευταίους 3 μήνες.
Και έφτασα στο συμπέρασμα, οτι δεν θέλεις να σταματήσεις.
Νομίζεις οτι θέλεις, αλλά δεν θέλεις.
Έλα εδώ, θέλω να σου δείξω κάτι.
Τα παράτησα, Στήβεν.
Πού πηγαίνουμε;
Νιού Τζέρσυ.
Κάτσε να πάρω το παλτό μου.
Νιού Τζέρσυ.
Λοιπόν, πού είμαστε;
Η μεγαλύτερη ιδιωτική κατοικία στην ανατολική ακτή,
που μένει ο τελικός στόχος μας.
Ο μπαμπάς ήταν μεγιστάνας του πετρελαίου.
Τύπος που έκανε τα πάντα και πέθανε κυνηγώντας ορτύκια.
Η μαμά ακολούθησε ένα χρόνο μετά, πριν δύο χρόνια,
πολεμώντας 10 χρόνια μια ασθένεια, που δεν ξέρω ούτε να προφέρω.
Αφήνοντας το κορόιδο μας ολομόναχο, σε αυτή την αστεία έπαυλη,
χωρίς να υπολογίσουμε τα ρευστά περιουσιακά της στοιχεία!
Τι είναι κοντά; αεροδρόμιο; τι είναι αυτό που ακούγεται;
Πέστε κάτω!
Γαμώτο!
Φέρε το αμάξι!
Όχι γυναίκες. Ένας κανόνας. Ξέρεις οτι δεν κοροιδεύουμε γυναίκες.
Δεν είναι θέμα ηθικής. Ή γενικά θέμα.
Είναι...ό,τι και να είναι, δεν έχει σημασία.
Είναι απλά ο κανόνας, οπότε τι-
Εσύ το διάλεξες το καπέλο;
Αμφιλεγόμενη επιλογή...
Οπότε τώρα, αυτό είναι που λέω.
Εντάξει;
Παραιτούμαι έτσι κι αλλιώς.
Θα είμαι στο Μαυροβούνιο και θα πίνω...
Πενέλοπε Σταμπ, ετών 33.
Ζει εδώ όλη της τη ζωή.
Μια εκκεντρική, πλούσια γκόμενα; Δεν βοηθάς την υπόθεσή σου.
Πλήττει, είναι ένα μικρός σπόρος στο χιόνι,
και θα την οδηγήσουμε στην μεγάλη περιπέτεια.
Δώσε της ζωή, χρειάζεται να ανθήσει.
Ώστε αυτό είναι το μεγάλο σχέδιο.
Να με ξαναδελεάσεις με κάποιο όμορφο,
αινιγματικό, άπιαστο κορίτσι.
Ειλικρινά Στήβεν, ερασιτεχνική βραδυά.
Δεν λέω ναι, αλλά...ποιό είναι το κόλπο;
Βασικά είναι πολύ απλό. Είμαστε αδέλφια, έμποροι αντικών.
Ταξιδεύουμε ανά τον κόσμο με ατμόπλοια-
Ωραία.
Το παλιό κόλπο με την φούσκα και μετά το "σκούπισμα".
Και έτσι τελειώνει. Στο Μεξικό.
Ξέσπασμα βίας και μια στιγμή αλήθειας στην παραλία.
Τι λες;
Έχεις τον άσσο στο μανίκι σου!
Πρόκειται για μένα, έτσι;
Με κάποιον τρόπο.
Αυτό μπορεί να είναι κάτι που να μην το ξέρεις,
αλλά πάντα πρόκειται για σένα.
Ίσως γι αυτό δεν είναι τέλεια τα κόλπα,
γιατί ποτέ δεν κατάφερα να σου δώσω αυτό που ήθελες.
Και αυτό δεν πρόκειται να μου δώσει αυτό που θέλω.
Αυτό θα είναι το τελευταίο.
Θα με αφήσεις να φύγω.
Δεν θα σου ζητήσω ξανά ποτέ να κάνεις άλλο κόλπο.
Πιάστε ένα σουίνγκ.
Ο Μπλουμ συναντάει την Πενέλοπε.
Υπάρχουν και λιγότερο επίπονοι
τρόποι για να γνωρίσεις ένα στόχο, ξέρεις.
Είναι ωραίο να "παίζουμε" τον Δεκέμβριο.
Κράτα το κεφάλι σου χαμηλά.
Αυτή η γιαπωνέζα είναι αυστηρός κριτής.
Αυτό είναι κάθισμα μπανάνας!
Μην με κοιτάς με αυτό το κενό βλέμμα.
Ξέρεις τι στο καλό είναι το κάθισμα μπανάνας!
Υπάρχει πραγματικό παίξιμο σ' αυτό.
Αν προσπαθείς να αποσπάσεις τη συμπάθεια ενός στόχου...
...τίποτα δεν είναι τόσο αποτελεσματικό,
απο το να κάνεις την πρώτη σου
συζήτηση απο το κρεββάτι του νοσοκομείου...
...που σε πήγαν.
Τι;
Ελάτε τώρα!
Τελικά πιστεύω οτι αυτό είναι καλύτερο και θα σου πω γιατί.
Θα την κρατήσουν για να την εξετάσουν για επιληψία.
Αυτών των κρίσεων είχε προηγηθεί μια ευφορία,
κάτι σαν πνευματικό άνοιγμα.
Νομίζω οτι το γεγονός οτι είδε το δικό σου πρόσωπο,
ακριβώς τη στιγμή πριν τις επιληπτικές κρίσεις,
είναι εξαιρετικά καλό για να ξεκινήσεις το πράγμα.
Το επόμενο βήμα είναι να βρεις ένα τρόπο να διεισδύσεις
στην προσωπική ζωή των στόχων.
Νομίζω οτι μου πήραν το αυτοκίνητο.
Θα μπορούσες να με πας σπίτι;
-Ναι. -Εντάξει, θα πάω...
Βήμα τρίτο: διασύνδεση.
Να βρεις κάτι κοινό με το στόχο, μέσα απο τη συζήτηση.
Να προσκληθείς στο σπίτι για καφέ, να πεις όλο το παραμύθι,
και να στήσεις το δόλωμα.
Είχαμε μόνο ο ένας τον άλλον όσο μεγαλώναμε.
Και ο πατέρας μας έκανε δουλειές με αντίκες,
είχε ένα μαγαζί στο Τσάρλεστον.
Καταλάβαμε κάποτε όταν είδαμε τους ντήλερ που έβρισκαν
και μας πουλούσαν τις αντίκες,
που έρχονταν απο εξωτικές χώρες...
απο όλο τον κόσμο, και...
ο αέρας μύριζε...
ξέρεις, σαν πριν την βροχή...
τα ιόντα αιωρούνταν και... μπορούσες απλά...
να "μυρίσεις" τα νυχτερινά τραίνα για Παρίσι,
τα ποταμόπλοια και τα παζάρια της Καλκούτας...
και...μπορούσες... με συγχωρείς, συγγνώμη...
-Είσαι καλά; -Ναι.
Συγγνώμη, είμαι πραγματικά κακή στο να μιλάω στους ανθρώπους.
Δεν πειράζει.
Θέλεις να φύγω;
Όχι, όχι, θέλω αλήθεια να σου μιλάω.
Λοιπόν, με τι πράγματα ασχολείσαι εσύ;
Τίποτα. Ίσως θάπρεπε να φύγεις.
-Εντάξει, μόνο να τελειώσω- -Συλλέγω χόμπυ.
Βλέπω κάποιον να κάνει κάτι που μου αρέσει,
και παίρνω βιβλία και μαθαίνω πώς να το κάνω.
Τίποτα ενδιαφέρον;
Όχι πραγματικά.
Αλήθεια δεν αισθάνομαι άνετα με αυτό...
Τα έμαθες όλα αυτά εδώ μόνη σου;
-Κάπως θλιβερό... -Όχι.
Και πώς σχεδιάζεις να
χρησιμοποιήσεις όλες αυτές τις ικανότητες;
Δεν ξέρω, δεν σχεδιάζω.
Απλά κάνω πράγματα.
Σαν...κοίταξε αυτό το καρπούζι.
Είναι μια αυτοσχέδια φωτογραφική μηχανή.
Μπορείς να φτιάξεις μια μηχανή απο
κάθε τι που είναι κούφιο και σκοτεινό.
Πρέπει να δουλεύει και την εικόνα όμως, σωστά;
Ναι, ναι, το κάνει.
Εννοώ, αυτό είναι το καλό.
Μπορείς δηλαδή να στοχεύσεις με αυτό το "μωρό" κάθε μικροπράγμα
της καθημερινότητας, όπως ύφασμα, ή το πρόσωπό σου ή...
οτιδήποτε, και, ανάλογα με το πώς θα κανονίσεις το φως,
φτιάχνει πράγματα περίεργα και τέλεια και παράξενα...
δεν πρόκειται για αναπαραγωγή, είναι...αφήγηση.
Είναι ένα ψέμα που μας λέει την αλήθεια.
Δεν ξέρω για αλήθειες.
Οι φωτογραφίες είναι ένα μυστικό που μιλάει για μυστικά.
Όσο περισσότερα σου λέει τόσο λιγότερα ξέρεις.
Αυτό που έχει αλλάξει εδώ και 20 λεπτά, είναι,
οτι τώρα γίνεται κανονική συζήτηση.
Για φαντάσου!
Λοιπόν...πρέπει να πηγαίνω.
-Λοιπόν. -Λοιπόν.
Συναντώ πολλούς ανθρώπους στη δουλειά μου, που πρέπει
να κάνω οτι με ενδιαφέρουν λόγω επαγγέλματος.
Είναι ωραίο συναίσθημα να ενδιαφέρεσαι πραγματικά για κάποιον.
Φεύγεις;
Ναι.
Θα ξανάρθεις;
Την επόμενη φορά που θα βρεθώ στην πόλη.
Θα πάρουμε ένα ατμόπλοιο αύριο το μεσημέρι στην αποβάθρα.
Για να ταξιδέψουμε για λίγους μήνες.
Στο Παρίσι και την Ελλάδα νομίζω.
Πρέπει να πάρω ένα καπέλο.
Λοιπόν, ευχαριστώ για την επίδειξη της φωτογραφικής μηχανής, και...
την ωραία συζήτηση που κάναμε.
Αντίο Πενέλοπε.
Αντίο Μπλουμ.
Δεν θα έρθει φίλε μου. Χρειάζομαι άλλη μια μέρα μαζί της.
Σε δύο βδομάδες θα έχει άλλο πλοίο.
Θέλω άλλη μια μέρα για να την βάλω στο πλοίο.
Δεν τσίμπησε. Είχαμε μια συζήτηση, και μιλήσαμε κυρίως
για καρπούζια και τις προοπτικές των φωτογραφικών φακών.
Δεν είναι η συζήτηση που την έκανε να τσιμπήσει.
Νομίζω οτι κάνεις λάθος.
Πρόσεχε!
-Γειά. -Γειά.
Τι κάνεις εδώ;
Θέλω να σου δώσω αυτά τα λεφτά για το ποδήλατο και για όλα.
Είναι εντάξει, δεν χρειάζεται, αλήθεια.
Πού πηγαίνει αυτό το πλοίο;
Πενέλοπε, ο αδελφός μου ο Στήβεν.
Χαίρομαι για τη γνωριμία.
Ο Μπλουμ μου έχει πει τόσα για σας. Είστε η...επιληπτική φωτογράφος.
Περίπου...
Και αυτή είναι η προσωπική μου βοηθός...
...και προσωπική μου μασέρ, δεσποινίς Γιν- Λιν.
Γιν- Λιν όπως η μπύρα;
Όχι.
Λοιπόν, ποιά είναι τα σχέδιά σας στην Ελλάδα;
-Δεν σχεδιάζω. -Καλό αυτό για σας.
Είσαι πολύ όμορφη.
Πώς ήταν η παιδική σου ηλικία;
Έφτιαχνα φωτογραφικές μηχανές απο καρπούζια.
Μοναχική;
Όταν ήμουν 5 ετών είχα τρομερές εξάψεις και αλλεργίες και συνάχια,
και η μαμά μου με πήγε στον γιατρό,
και έκανε μια εξέταση που χρησιμοποιούν βελόνες
για να βάλουν στην πλάτη διάφορες τοξίνες,
και να δουν σε ποιά είσαι αλλεργικός.
Την επόμενη μέρα πηγαίνω και ο γιατρός μου βγάζει το πουκάμισο
και η πλάτη μου είναι γεμάτη σκουροπράσινες φλύκταινες!
Ήμουν αλλεργική στα πάντα!
Οπότε σφράγισαν το σπίτι με πλαστική
ταινία και έβαλαν έναν ειδικό εξαερισμό,
και πέρασα την υπόλοιπη παιδική και εφηβική μου ηλικία μέσα στο σπίτι,
μόνη...μοναχική.
Όχι.
Μόλις στα 19 ανακάλυψαν οτι ήμουν αλλεργική στο αλουμίνιοκ
που ήταν φτιαγμένες οι υποδόριες βελόνες.
Και τότε θα έφευγα, αλλά, η μαμά μου αρρώστησε,
και έτσι έμεινα.
Ήταν άρρωστη για πάρα πολύ καιρό.
Αισθάνεσαι...οτι σε ξεγέλασαν;
Το κόλπο δεν είναι να αισθάνεσαι οτι σε ξεγέλασαν,
είναι να μάθεις πώς να ξεγελάς εσύ.
Οπότε αποφάσισα οτι αυτή δεν ήταν
ιστορία για ένα δυστυχισμένο κορίτσι,
παγιδευμένο σε ένα σπίτι που μύριζε φαρμακίλα,
σπαταλώντας τη ζωή της με ένα ετοιμοθάνατο πρόσωπο,
που κάποιες φορές μισούσε.
Όχι.
Αυτή ήταν μια ιστορία για ένα κορίτσι,
που μπορούσε να βρει απόλυτη ομορφιά
σε οτιδήποτε, σε κάθε μικροπράγμα...
και που αγαπούσε ακόμα και το άτομο με το οποίο ήταν παγιδευμένη.
Και έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου αυτή την ιστορία,
μέχρι που έγινε πραγματική.
Τώρα...
Κάνοντας αυτό, με βοήθησε να ξεφύγω απο την χασούρα της ζωής μου;
ή...με τύφλωσε, και δεν ήθελα να ξεφύγω;
Δεν ξέρω.
Αλλά όπως και να έχει, εγώ είμαι αυτή που λέω τις δικές μου ιστορίες,
οπότε...όχι. Δεν αισθάνομαι οτι με ξεγέλασαν...καθόλου.
Δεν υποθέτω οτι θα μάθω ποτέ να χορεύω.
Πέρασα μια φάση που είχα πάθος για το μπολερό.
Δώσε μου ένα λεπτό.
Μπονσουάρ, μαντμαζέλ.
Μπονσουάρ, μεσιέ.
Δεν πιστεύω να σας τρόμαξα.
Όχι, αφού με χαιρετήσατε.
Συγγνώμη, αλλά είναι τόσο σκοτεινά στη γέφυρα, που έπρεπε να πλησιάσω.
Έχει περάσει πολύς καιρός που έχω να δω τους αδελφούς Μπλουμ.
Ασχολείστε με τις αντίκες;
Αντίκες; αναρωτιέμαι καλή μου, αν ξέρεις την αληθινή φύση
του ανθρώπου με τον οποίο συνταξιδεύεις.
Λίγος φόβος ίσως να σου πηγαίνει, πιστεύω.
Εις το επανιδείν, γλυκειά μου.
Δεν είναι ισπανική ορχήστρα, αλλά θα κάνουν ό,τι μπορούν.
Το πλοίο είναι πολύ μικρό για να χορεύουμε ο ένας γύρω απο τον άλλον.
Καλύτερα να το λύσουμε αυτό τώρα.
Πενέλοπε, γνώρισες τον φίλο μας;
Μόνο σαν τον απαίσιο Γάλλο.
Λάθος. Αυτή είναι η γλώσσα, αλλά όχι η προφορά, μαντμαζέλ.
Είμαι Βέλγος.
Μαξιμίλιαν Μελβίλ, στις υπηρεσίες σας.
Επίσης γνωστός σε μερικούς
επαγγελματικούς κύκλους ως ο "Έφορος".
Χάρηκα για τη γνωριμία. Με τι ασχολείστε;
Είμαι ο Έφορος!
Προς το παρόν στο Εθνικό Μουσείο στην Πράγα.
Και εσείς;
Είμαι μια επιληπτική φωτογράφος.
Καλό για σας.
Και εσείς παιδιά, με τι ασχολείστε;
Έχουμε μια νόμιμη επιχείρηση επαναπώλησης αντικών.
Τραβήξτε τις κουρτίνες! Η φάρσα τελείωσε.
Πήραμε τον ίσιο δρόμο, Μαξ.
Με συγχωρείτε, αλλά, γιατί να ανεβείτε στο επίπεδο
των αδελφών Μπλουμ, μόνο και μόνο για να ξεδώσετε;
Για να κάνετε τι;
Για να πουλάτε τερακότα σε
γαλαζοαίματους αντικέρ του Σαββατοκύριακου;
Δεν το νομίζω.
Γίναμε νόμιμοι. Φάε τις βάφλες σου.
Ξέρετε, η δεσποινίς, μοιάζει λίγο μπερδεμένη.
-Ίσως δεν έχει ιδέα. -Φάε τις βάφλες σου, χοντρέ!
Αγνοεί, οτι οι αδελφοί Μπλουμ, είναι στην πραγματικότητα,
οι δύο πιο αξιοσέβαστοι...
λαθρέμποροι αντικών στον δυτικό κόσμο.
Ήμασταν. Γίναμε νόμιμοι εδώ και 3 χρόνια. Έτσι είναι.
Αφού είναι έτσι, τότε πράγματι είναι έτσι.
Αν το λέτε εσείς.
Το όνομά σου είναι Μέλβιλ.
Ναι.
Σωστά.
Όχι, συγγνώμη, γιατί το πρόσεξα πριν,
αλλά δεν μπορούσα να το τοποθετήσω.
Αυτό το πλοίο λέγεται Φιντέλ, που είναι...
το όνομα του πλοίου στο μυθιστόρημα του Μέλβιλ,
"Ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης". Οπότε είναι παράξενο.
Δεν το έχω διαβάσει.
Λαθρέμποροι...είναι σαν μια ιστορία περιπέτειας.
Ποιανού ήταν η ιδέα να πάρετε τον ίσιο δρόμο;
Δικιά μου.
Του Στήβεν του άρεσε πάντα αυτή η ζωή.
Και...παρολίγο να σκοτωθεί στο δρόμο για τη Τζακάρτα.
Αυτοί οι δύο αγριάνθρωποι με τα κεφάλια σαν κονσέρβες
του επιτέθηκαν χωρίς λόγο.
Χτυπήστε γρηγορότερα αν μπορείτε !
Γαμώτο!
Μερικές φορές νομίζω οτι θα του άρεσε να πεθάνει εν ώρα δουλειάς.
Στριμωγμένος τα μεσάνυχτα στο δρόμο για τη Τζακάρτα.
Είναι το όνειρό του.
Το να λέει τόσο καλά ιστορίες τον γεμίζει.
Με κάποιον τρόπο.
Βγάλαμε τελικά αληθινή φήμη.
Αυτό είναι κάτι που θέλουμε όλοι.
Το να προσπαθείς να πάρεις κάτι αληθινό,
λέγοντάς σου ιστορίες σαν παγίδα.
Πίστεψέ με, δεν λέει.
Είναι διαφορετική. Ξέρει...
Μερικές φορές νοιώθω σαν να ξέρει τα πάντα.
Σε ανησυχεί αυτό;
Όχι, αλλά κάτι σε αυτήν σε ανησυχεί εσένα πολύ.
Μοιάζει σαν κάποιον απο τους χαρακτήρες που φτιάχνεις.
Την ημέρα που δεν θα μπορέσω να σκαρώσω κάτι, θα πεθάνω.
Γιατί δεν υπολογίζεις και τον βέλγο στο χαρτοφυλάκιό μας;
Είναι τέλειος, έτσι;
Δεν περίμενα να είναι βέλγος ο Μαξ.
Δεν είμαι σίγουρος οτι είναι.
Πάω για ύπνο.
Ο μόνος πραγματικός κίνδυνος στην όλη ιστορία,
είναι οτι εσύ τελικά την ερωτεύεσαι.
Κοίταξέ με!
Το Μεξικό είναι κοντύτερα απ' ότι νομίζεις.
Μην την πατήσεις μαζί της, Μπλουμ.
Ελλάδα.
Λέγοντας το παραμύθι.
Καλή τύχη αγόρια με τους αντικέρ.
Και καλή τύχη και σε σένα, γιαπωνεζούλα μου.
Η πρότασή μου...ισχύει πάντα.
Τα γαλλικά μου είναι λίγο σκουριασμένα,
αλλά νομίζω οτι είπε οτι ισχύει η πρότασή του.
Ήρθε απο το πουθενά χθες το βράδυ.
Μαμζέλ, θα σου κάνω μια πρόταση.
Θεέ μου! Και τι θέλει;
Ένα βιβλίο προσευχών του 8ου αιώνα.
Κλέβει κομμάτια απο το μουσείο του στην Πράγα,
και τα πουλάει στους λαθρεμπόρους.
Αυτό ακριβώς κάνει.
Αναρωτιέμαι ποιός είναι η βιτρίνα του.
Μιλούσε με έναν ισπανό τύπο, σωστά; Μήπως είπε ποιός είναι απο πίσω;
Ναι, ένας αργεντίνος.
Αργεντινός, αργεντίνος...
Ένας κύριος απο την Αργεντινή.
Οπότε ο Έφορος θα το πουλήσει σε έναν ενδιάμεσο,
για ένα εκατομμύριο δολλάρια, και μετά ο αργεντίνος...
...ο τύπος απο τη Νότια Αμερική θα πληρώσει 2,5 εκατομμύρια.
Όχι κι άσχημα.
Λυπάμαι που διαπραγματεύτηκα με αυτόν τον τύπο.
Πού πηγαίνει αυτό το ταξί;
Στο σταθμό του τραίνου.
-Πού πηγαίνει το τραίνο; -Στη Πράγα.
Ελάτε! Ας γίνουμε λαθρέμποροι.
Και νομίζω οτι θα έχει πλάκα!
-Πρέπει να το κάνουμε αυτό. -Όχι!
Γιατί όχι;
Πρώτα απ' όλα δεν έχουμε ένα εκατομμύριο δολλάρια.
Αυτό...εγώ έχω...αυτό δεν μετράει. Εννοώ πες μου ένα πραγματικό λόγο!
Αυτός είναι πραγματικός λόγος. Και είναι επικίνδυνο!
Αυτό μπορεί να στραβώσει πολύ.
Νομίζω οτι θα μου πήγαινε λίγος αληθινός κίνδυνος, οπότε...
αν δεν θέλετε να γίνετε μέλη της συμμορίας μου, θα...
ξέρετε, σκεφτείτε το.
Αυτή δεν είναι ιστορία περιπέτειας.
Για τι πράγμα μιλάς; είμαστε ολοκληρωτικά μέσα!
Πάμε, πάμε!
Εσείς εκεί. Γυρίστε πίσω!
Η καμπίνα δεν είναι για τρεις.
Κάνουμε λαθρεμπόριο.
Απο το βαγόνι με τα σνακ.
Σηκώνει σημαία για τους λαθρεμπόρους!
Σήμερα το απόγευμα που έγραφε, στο βαγόνι χαλάρωσης,
νομίζεις οτι έγραφε ένα γράμμα ή ημερολόγιο; όχι.
"Πενέλοπε, η λαθρέμπορος".
Το παρατραβάει.
Δεν είναι αστείο και δεν μου αρέσει
και το κόλπο της Πράγας που έφτιαξες.
Αφήνεις πάρα πολλά στην τύχη.
Το όλο σχέδιο εδώ είναι να την κάνουμε να γλιστρίσει,
οπότε γιατί δεν την αφήνεις να το διασκεδάσει;
Όσο κρατήσει...
Αυτό έφτασε μόλις τώρα;
Αγαπητέ Στήβεν
- στοπ- ακούστηκε οτι τα αδέλφια κατευθύνονται στη Πράγα- στοπ.
Πηγαίνω κι εγώ εκεί- στοπ- θάθελα πολύ να δω τα παιδιά μου- στοπ.
Με αγάπη, Ντι Ντι.
Αυτή η παλιόγρια επέστεψε. Ο Ντάιμοντ Ντογκ!
Τηλεγράφησέ του αυτό για μένα: Αγαπητέ Ντογκ- στοπ-
εκτός και αν έχεις περισσευούμενα μάτια στο κρανίο σου,
θα σου πρότεινα να μείνεις μακριά απο μένα και τον αδελφό μου- στοπ.
Με αγάπη...κλπ.
-Έχεις ξαναπάρει αυτό το τραίνο; -Ναι.
Οπότε αυτό είναι σαν όλα τα άλλα για σένα.
Συνήθως παίζω χαρτιά και πίνω με την Μπανγκ Μπανγκ στο βαγόνι των σνακ.
Την ποιά;
Την Γιν- Λιν. Το Μπανγκ Μπανγκ είναι το παρατσούκλι της.
Και με μένα τι γίνεται;
Θα αποκτήσω κι εγώ ένα ανάλογο παρατσούκλι;
Όχι!
Νομίζω οτι είσαι πηγμένος... μέσα στην ψυχή σου.
Νομίζω οτι έχεις ένα πολύ μεγάλο βάρος, βαθιά μέσα στη ψυχή σου.
Ορίστε;
Μπλουμ, ξέρω. Το να υποκρίνεσαι οτι είσαι λαθρέμπορος, κλπ.
Αλλά...αυτό που δεν γνωρίζεις είναι, οτι είμαι αλήθεια μια λαθρέμπορος!
Γιατί μπορώ να παίζω πολύ αληθινά.
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημά σου;
Πρέπει να σταματήσεις. Να σταματήσεις να σκέφτεσαι τόσο πολύ.
Απλά απόλαυσέ το, φίλε!
Εννοώ...
Τρελλαίνομαι για τις καταιγίδες!
Θεέ μου, είμαι τόσο καυλωμένη!
Καληνύχτα.
Ορίστε το μεγάλο δυάρι.
Την τελευταία φορά που ήρθα στην Πράγα ήμουν ερωτευμένος.
Πώς ήταν;
Άσπρο δέρμα, μακριά πόδια...
Και...αυτό είναι δικό μου.
Ο Μπλουμ κι εγώ θα εξασφαλίσουμε τη διαμονή.
Η δεσποινίς Γιν- Λιν θα παρακολουθήσει το μουσείο.
Εσύ θα πας στη τράπεζα.
Το τηλεγράφημα θα έχει φτάσει αν το έστειλες απο την Αθήνα.
-Μετρητά; -Όχι.
Μόνο οι ήρωες του σινεμά και οι Ρώσοι
κάνουν δουλειές με βαλίτσες με μετρητά.
Θα πάρεις επικυρωμένη επιταγή.
Ποιός στο διάολο είναι; Ποιός είναι;
Το παιδί με τα γλυκά. Μαξ, εμείς είμαστε, για όνομα του Θεού!
Μαξ, Μαξ! Χριστέ μου, Μαξ!
Καλημέρα. Περάστε.
Έπινα, ξέρετε.
Λοιπόν...
Δίπλα στη Βασιλική βρίσκονται τα γραφεία της διοίκησης.
Και απο κάτω τους, και σε κάθε άλλη περίπτωση εντελώς απροσπέλαστο,
είναι ένα μικρό κομμάτι κατακόμβων
και φυσικά το βιβλίο.
Αλλά είμαι ο Έφορος, οπότε απλά μπαίνω μέσα,
τσιμπάω τα μάγουλα των φρουρών, βάζω το βιβλίο στο χαρτοφύλακά μου
και φεύγω!
Τι λέτε για τις 2.00' αύριο;
Μαντμαζέλ, μαντμαζέλ!
Με εσάς κάνω τη δουλειά, σωστά;
Σωστά.
Σωστά!
Το χαμόγελό σου είναι σαν τον ήλιο, καλή μου.
Και εμείς οι κακόμοιροι οι άντρες, χρειαζόμαστε τον ήλιο.